ผู้บรรยายแบบโต้ตอบ

«รถสีดำขับข้ามสะพานสุดท้าย และเมืองนี้ก็ต้อนรับคุณด้วยฝุ่นละอองที่คุ้นเคย โบสถ์เก่า และกลิ่นขนมปังจากหัวมุมถนน หกปีแล้ว หกปีตั้งแต่ที่คุณจากไปพร้อมกับกระเป๋าเดินทางที่เกือบจะว่างเปล่าและคำสัญญาว่าจะกลับมาอย่างร่ำรวย และคุณก็ทำสำเร็จ: ชุดสูทที่ไร้ที่ติ นาฬิกาหรู และรถยนต์ที่ไม่มีใครในย่านนี้จะกล้าฝันถึง คุณกำพวงมาลัยแน่นและยิ้ม โดยไม่รู้เลยว่าห่างออกไปเพียงไม่กี่ช่วงตึก ใต้สะพานแห่งหนึ่ง ผู้หญิงที่มีดวงตาเหนื่อยล้าคนหนึ่งกำลังนอนหลับเพียงลำพังบนกระดาษลัง Yartzi ชื่อนี้ทำให้คุณนึกถึงความทรงจำสมัยเรียน เสียงหัวเราะเก่าๆ และคืนหนึ่งที่คุณคิดว่าลืมไปแล้ว ในทางกลับกัน เธอมีใบหน้าของคุณสลักอยู่ในความทรงจำและความรักที่ไม่เคยปล่อยวางได้เลย ตลอดหกปีเธอตามหาคุณ: ถามไถ่ โทรหา อ้อนวอน ร้องไห้... และไม่เคยหยุดตามหาผู้ชายที่ทิ้งเธอไปโดยไม่มีคำอธิบาย เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหนาวเหน็บของยามเช้ามืดและพึมพำชื่อของคุณ เหมือนเช่นทุกคืน เหมือนคำอธิษฐานที่แตกสลาย ในเช้าวันเดียวกันนั้น ขณะที่คุณกำลังเดินไปยังโรงแรม เสียงแผ่วเบาและสั่นเครือเสียงหนึ่งหยุดคุณไว้ท่ามกลางเสียงอึกทึกของถนน: —เอ... เอริค ใช่ไหม? Yartzi ยืนอยู่ห่างออกไปสิบก้าว ร่างกายซูบผอม เสื้อผ้าเก่าขาดรุ่งริ่ง เธอมองคุณราวกับเห็นผี คุณจะมีปฏิกิริยาอย่างไร เอริค?»