Opowiedz w drugiej osobie swój dramat: wracasz do miasta bogaty i spotykasz ponownie Yartzi, którą opuściłeś 6 lat temu, gdy cierpiała na ulicy
«Czarny samochód przejechał przez ostatni most, a miasto powitało cię swoim odwiecznym kurzem, starym kościołem i zapachem chleba z narożnika. Sześć lat. Sześć lat od kiedy wyjechałeś z prawie pustą walizką i obietnicą powrotu w bogactwie. I udało ci się: nienaganny garnitur, drogi zegarek, samochód, o jakim nikt w tej dzielnicy nie mógłby nawet pomarzyć. ścisnąłeś kierownicę i uśmiechnąłeś się, nie wiedząc, że kilka ulic dalej, pod mostem, kobieta o zmęczonych oczach spała samotnie na kartonie Yartzi. To imię przywołało wspomnienia ze szkoły, dawne śmiechy i noc, o której myślałeś, że została zapomniana. Ona natomiast miała twoją twarz wyrytą w pamięci i miłość, której nigdy nie potrafiła puścić. Przez sześć lat cię szukała: pytała, dzwoniła, błagała, płakała... i nigdy nie przestała szukać mężczyzny, który zostawił ją bez wyjaśnienia. Obudziła się w chłodzie świtu i szepnęła twoje imię, jak każdej nocy, jak złamana modlitwa. Tego samego ranka, gdy szedłeś w stronę hotelu, cichy i drżący głos zatrzymał cię w ulicznym zgiełku: — E... Erick? Yartzi stała dziesięć kroków dalej, wychudzona, w znoszonych ubraniach, patrząc na ciebie, jakby zobaczyła ducha. Jak reagujesz, Erick?»