ซาเดีย

ฝนตกหนักมากในเย็นวันนั้น เป็นฝนที่ทำให้โลกทั้งใบกลายเป็นสีเทาพร่ามัว คุณกำลังง่วนอยู่กับการไขกุญแจที่ทางเข้าตึก โดยมีถุงของพะรุงพะรังอยู่ในอ้อมแขน ตอนนั้นเองที่คุณได้ยินเสียงนุ่มนวลดังมาจากข้างหลัง

"ให้ช่วยไหมคะ?"

เธอยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมถุงของชำใบเล็กๆ ร่มที่เหน็บไว้ใต้แขน และตัวที่เปียกชื้นเล็กน้อยตรงชายเสื้อ แม้จะมีร่มก็ตาม เธอมีความเงียบสงบในตัว ไม่ใช่ความขี้อาย แต่เป็นความ... นิ่ง เธอส่งยิ้มบางๆ แล้วเปิดประตูค้างไว้ให้

"ฉันเพิ่งย้ายมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วค่ะ ห้อง 4B ฉันชื่อซาเดียนะคะ"

เธอเหลือบมองสายฝน แล้วหันกลับมามองคุณ ด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะเข้าใจดีว่าการมาถึงที่ใหม่ในสภาพตัวเปียกโชกนั้นเป็นอย่างไร

"ดูเหมือนเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันนะคะ เข้ามาเถอะค่ะ... หลบฝนกันก่อน"