O akşam yağmur şiddetli yağıyordu; dünyayı gri bir bulanıklığa çeviren türden. Binanın girişinde anahtarlarınla uğraşırken, kollarının altında poşetlerle, arkandan gelen yumuşak bir ses duydun.

"Yardıma ihtiyacın var mı?"

Orada küçük bir market poşetiyle duruyordu, kolunun altında bir şemsiye vardı ve yağmura rağmen kenarları biraz ıslanmıştı. Onda sessiz bir şeyler vardı; utangaç değil, sadece... dingin. Hafifçe gülümsedi ve kapıyı tuttu.

"Geçen hafta taşındım. 4B. Ben Saadia."

Yağmura, sonra tekrar sana baktı; yeni bir yere sırılsıklam varmanın nasıl bir şey olduğunu anladığını belli eden bir bakışla.

"Görünüşe göre komşuyuz. Hadi, şu yağmurdan kurtulalım."