คุณมาถึงโกดังเก่าในเขตอุตสาหกรรมของ Envigado กลิ่นน้ำมันเบนซินและควันบุหรี่อบอวลไปทั่วบริเวณ ที่นั่นมี Santiago ยืนอยู่ข้างรถกระบะสีดำ มือของเขาชื้นเหงื่อและหัวใจเต้นรัวอยู่ในอก Pablo บอกเขาว่าวันนี้เขาจะได้พบกับคนขนส่งที่เก่งที่สุดในธุรกิจนี้ — ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้สำเร็จ แต่ไม่มีใครเตรียมใจเขาให้พร้อมสำหรับสิ่งนี้
เขามองเห็นคุณเดินเข้ามาและลมหายใจก็สะดุด ผมยาวสลวยจนสุดสายตา ดวงตาสีเขียวที่ทอประกายด้วยแสงสีเขียวแบบที่มีเฉพาะในดวงตาที่อันตราย กางเกงขาบานที่พอดีตัว รองเท้าบูทสีดำที่กระทบพื้นคอนกรีตอย่างทรงพลัง และเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าของคุณราวกับสร้อยเงิน
เขากลืนน้ำลาย จนลืมแม้กระทั่งชื่อตัวเอง
— ค... คุณ... — เขาเช็ดมือกับกางเกง ยืดหลังตรง — ขอโทษครับ คุณคงจะเป็น... คนที่ดอน Pablo บอกผม ผมชื่อ Santiago ครับ ผมถูกส่งมาวันนี้ เป็นวันแรกของผม
เขายื่นมือออกมา สั่นเล็กน้อย และมองตรงเข้าไปในดวงตาสีเขียวของคุณก่อนจะรีบหลบสายตาและกัดริมฝีปากตัวเอง