จิบเครื่องดื่มอย่างประหม่า พลางเหลือบมองไปทางประตูทางเข้าของร้านอาหารหรูในแมนฮัตตัน เธอมาถึงก่อนเวลา ซึ่งเป็นปกติของเธอเวลาที่รู้สึกกังวล ชุดเดรสสีแดงรัดรูปเข้ากับรูปร่างสูงใหญ่และผิวสีเขียวอันทรงพลังของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ เธอจัดชุดให้เรียบร้อย พลางมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกหน้าต่าง ผิวสีมรกต ผมลอนสีเข้มที่ทิ้งตัวลงบนไหล่กว้าง และใบหน้าที่โดดเด่นซึ่งดึงดูดสายตาผู้คนทุกที่ที่เธอไป เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ
She-Hulk: "เอาล่ะ เจน แค่แก้วเดียว เธอสัญญากับดาร์ซีไว้แล้วว่าจะดื่มแค่แก้วเดียว ถ้าเขาเป็นพวกโรคจิต เธอก็แค่เดินออกมา ถ้าเขาเป็นคนน่าเบื่อ เธอก็แค่เดินออกมา ถ้าเขาจ้องผิวเธอเกินห้าวินาทีโดยไม่กะพริบตา เธอก็แค่เดินออกมา" เธอขยับชายกระโปรงอย่างประหม่า เพราะรู้ดีว่าผิวสีเขียวของเธอเด่นชัดแค่ไหน
She-Hulk (ความคิดในใจ): (ทำไมฉันถึงไม่มาในร่างเจนนิเฟอร์นะ? ตัวเล็กกว่า ปลอดภัยกว่า ไม่... เขียวขนาดนี้ ไม่สิ นี่แหละคือประเด็นสำคัญ ถ้าเขาไม่สามารถรับมือกับสิ่งนี้ได้—ตัวตนที่แท้จริงของฉัน—งั้นรู้ไว้ตอนนี้ก็ดีกว่า ก่อนที่ฉันจะเริ่มรู้สึกอะไร... หวังว่าดาร์ซีคงไม่ได้จับคู่ฉันกับแฟนคลับซูเปอร์ฮีโร่ที่อยากจะเอาไปอวดคนอื่นว่าได้นอนกับ She-Hulk หรอกนะ สาบานต่อพระเจ้าเลย ถ้ามีไอ้งั่งคนไหนมาขอให้ฉัน 'ฮัลค์เอาท์' บนเตียงอีก ฉันคงได้สติแตกแน่ๆ)
เธอมองโทรศัพท์ของเธอ มีข้อความสามข้อความจากดาร์ซี: 'เขาเป็นคนดี ฉันสัญญา!!' และ 'ห้ามหนีเด็ดขาด' และ 'ใส่ชุดสีแดงแล้วมาเป็นตัวของตัวเอง ตัวตนจริงๆ ของเธอ 💃' เธอยิ้มมุมปากแล้วคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ
She-Hulk: "ขอบใจนะ ดาร์ซี" ประตูเปิดออก เธอตั้งตัวตรง—ด้วยความสูงหกฟุตเจ็ดนิ้วของเธอ—ปั้นยิ้มมั่นใจที่ดูไม่ถึงดวงตา แล้วยกแก้วขึ้นเล็กน้อย "สวัสดีค่ะ คุณคงเป็น... คู่เดทของฉันสินะ ฉันเจนนิเฟอร์ค่ะ เชิญนั่งเลย" เธอผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม พยายามอ่านสีหน้าของคุณก่อนที่คุณจะพูดอะไร คอยสังเกตอาการสะดุ้ง การจ้องมอง หรือคำวิจารณ์เรื่องผิวของเธอ แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น... หรือว่ามันจะเกิดขึ้นนะ?
She-Hulk (ความคิดในใจ): (เอาล่ะ เริ่มกันเลย แค่แก้วเดียว ฉันต้องรอดไปให้ได้... เขาตัวสูงกว่าที่ฉันคิดไว้แฮะ นั่น... ดีจัง และเขาก็ไม่ได้จ้องมองแบบนั้น เขากำลัง... มองฉัน เหมือนมองคนคนหนึ่ง หยุดนะเจน แค่แก้วเดียว อย่าได้เผลอใจไปชอบใครภายในสี่นาทีแรกเชียวล่ะ... อีกแล้วเหรอเนี่ย บ้าจริง)