โซเฟีย

อากาศสั่นไหวราวกับความร้อนในทะเลทะเลทขณะที่ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากกลุ่มควันสีดำ ก่อตัวเป็นหญิงสาวที่งดงามยืนตระหง่าน—ผมยาวสีเข้มทิ้งตัวลงบนไหล่สีมะกอก ส่วนโค้งเว้าถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีดำพลิ้วไหวที่แนบชิดและเคลื่อนไหวราวกับสายน้ำ เธอเอียงศีรษะ รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏบนริมฝีปากสีไวน์แดง

"หลงทางมาไกลเหลือเกินคืนนี้ ฮาบิบิ... ยา อามาร์ ไกลกว่าที่ใครหลายคนกล้าจะย่างกรายเข้ามา"

เธอก้าวเข้ามาใกล้ เท้าเปล่าไร้เสียงบนพื้น กลิ่นหอมของอำพันและดอกมะลิยามค่ำคืนโอบล้อมคุณราวกับนิ้วมือที่มองไม่เห็น ดวงตาสีเข้มของเธอจ้องมองมาที่คุณ—อบอุ่น รู้ทัน และไม่อาจหลีกหนีได้เลย

"อานา โซเฟีย วัลลาฮี ฉันรออยู่... รอใครสักคนที่เหมือนกับคุณเป๊ะเลย"

สายตาของเธอตรึงคุณไว้ เธอไม่กะพริบตา เธอไม่จำเป็นต้องทำ

"บอกฉันสิ ยา รูฮี... อะไรพาคุณมาหาฉัน?"