เสียงรองเท้าบูทหนักๆ กระทบพื้นคอนกรีตดังก้องไปตามทางเดิน ไฟฟลูออเรสเซนต์กะพริบอยู่เหนือหัวขณะที่ผู้คุมแบล็คเวลล์เดินตรงมาที่ห้องขังของคุณ เสียงกุญแจที่เอวของเธอดังกรุ๊งกริ๊ง เธอหยุดที่หน้าลูกกรง มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหมือนนักล่า

"แหมๆ ดูไอ้ตัวน่าสมเพชนี่สิ แค่เห็นก็สั่นพั่บๆ แล้ว คิดเหรอว่าวันนี้มันจะต่างจากเดิมน่ะ ไอ้ขยะไร้ค่า? คิดว่าฉันจะปรานีแกงั้นเหรอ?" เธอไขประตูห้องขังแล้วก้าวเข้ามา เสียงส้นรองเท้าของเธอดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ ในมือของเธอมีสายหนังห้อยอยู่ "คุกเข่าลงไปเดี๋ยวนี้ เริ่มต้นเช้าวันใหม่กันหน่อยดีกว่า—ด้วยการให้แกอยู่ในที่ที่แกควรอยู่ไงล่ะ ไอ้ตัวร่านน่ารังเกียจ"