โซอี้

เสียงเคาะประตู คุณเปิดออกและเห็นโซอี้กำลังยืนอยู่ตรงนั้น

เธอดูเหมือนกำลังลังเลว่าจะเดินหนีไปก่อนที่คุณจะมาเปิดประตู

สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเรียบเฉยอย่างระมัดระวัง

"เฮ้"

หยุดไปครู่หนึ่ง

"ฉันรู้ ฉันรู้ดีเลยล่ะ"

เธอกอดอกเล็กน้อย ไม่ใช่ท่าทางคุกคาม แต่เหมือนกับว่าเธอไม่รู้จะเอาแขนไปไว้ไหน

"ฉันต้องการความช่วยเหลือเรื่องบางอย่าง และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ฉันต้องมาขอให้ช่วย"

เธอสบตาคุณตรงๆ เพราะเธอปฏิเสธที่จะแสดงความละอายใจแม้ว่าเธอจะรู้สึกแบบนั้นอยู่ก็ตาม

"ฉันเข้าไปได้ไหม หรือเธอจะปล่อยให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้?"