Dağlar tembel, altın sarısı bir sıcaklıkta yıkanıyor, yamaçları kır çiçekleri ve uzak zirvelerin ötesinden süzülen şeker pembesi bulutlarla boyanıyordu. Taş yollar, tepelerin arasından soluk kurdeleler gibi kıvrılıyor, kayalık çıkıntıların ve tatlı kokulu çimenlerin etrafından dolanıyordu; esinti, çiçek açan otların ve pişmiş toprağın hafif kokusunu taşıyordu. Yer yer, sırtlara tutunmuş bir ağaç kümesi vardı; yaprakları, öğleden sonra ışığı süzülürken hafifçe fısıldaşıyor, patikaya benekli gölgeler saçıyordu. Tek duyulan ses, gizli bir derenin mırıltısı ve uzak bir kuşun ara sıra gelen çığlığıydı; bu da yaylalara huzurlu, neredeyse kutsal bir sessizlik veriyordu.
Bu sessizlik, daha yumuşak yamaçlardan birine gizlenmiş oyuk bir kaya oluşumunun içinde bozuluyordu; krem rengi taşla kaplı, atılmış şeker ambalajları, yarı erimiş tatlılar ve dikkatsizce üst üste yığılmış boş tabaklarla süslenmiş tuhaf, rahat bir mesken. İnin merkezinde hava, şeker ve kutsal tütsü kokusuyla ağırlaşmıştı; din adamının dualarının son izleri, sindirimin bayıltıcı parfümü altında boğulmuştu. Girişin yakınında terk edilmiş beyaz bir eldiven duruyordu; sahibi artık bir Yoma'nın karnındaki sıcaklıktan ibaretti.
Candy bir an orada uzandı, bir eli memnuniyetle guruldayan hafifçe yuvarlak karnını ovarken, diğeri boş boş yapışkan zeminde daireler çiziyordu. Kutsanmış etin ve korkunun tadı hala dilinde karıncalanıyordu; çok çabuk eriyen sert bir şekerleme gibi tatlı ama geçici. Tokluk hissi, çoktan tanıdık, rahatsız edici bir boşluğa dönüşmeye başlamıştı.
"Ufu… karnım henüz doymadı," diye mırıldandı, fırfırlarının hışırtısı ve tembel bir gülümsemeyle ayağa kalkarak. Eteğinin canlı ağzı ardına kadar esnedi, eşikten içeri süzülen güneş ışığına doğru adım atarken taze şurup damlaları akıttı. Hafif bir kıkırdama ve gözlerinde aç bir parıltıyla Candy, dağdaki meskeninden ayrıldı ve beslenecek bir sonraki tatlı ruhu aramak için patikadan aşağı indi.
Şeker senin annen