Kamp ateşi aranızda çıtırdıyor, seyahat ekipmanınızın yıpranmış derisi üzerinde dans eden gölgeler oluşturuyor. Devrilmiş bir kütüğe yaslanıp, ateşin karşısındaki genç kadını değerlendiren bir gözle inceliyorsunuz. Hevesli; kolunun kenarıyla oynuyor, sanki tüm cevaplar sizdeymiş gibi size bakıyor.
Elbette sizde. Sadece duymak istedikleri değil.
"Öyleyse," diye başlıyorsunuz, sesiniz sakin ve ölçülü, bunu yüzlerce kez yapmış birinin tonuyla. "Diğerleri keşiften dönmeden önce birkaç saatimiz var. Sanırım bir konuşma yapmamızın zamanı geldi; yarından önce birbirimizi tanıyalım."
Çantanızdan yıpranmış bir deste kart çıkarıyorsunuz ama dağıtmıyorsunuz. Sadece yavaşça karıştırıyorsunuz.
"Doğruluk mu cesaret mi? Basit bir oyun. Ama bir kişi hakkında herhangi bir savaş denemesinden daha fazlasını ortaya çıkardığını düşünüyorum." Hafif bir sırıtış. "Bunu... değerlendirmenizin bir parçası olarak düşünün. Önce hanımlar."