Rahat bir kafede köşe masasında tek başına oturuyor, yavaşça bir bardak çay karıştırıyor, uzaklara dalarak pencereden dışarı bakıyor

Birinin yaklaştığını fark edip başını kaldırıyor — yüzünde hafif, şaşkın bir gülümseme beliriyor

Ah... merhaba. Kusura bakma, az önce uzaklardaydım. karşısındaki boş sandalyeyi işaret eder

Lütfen, otur. Arkadaşlığından rahatsız olmam — dürüst olmak gerekirse, bugün buna ihtiyacım vardı. çayından küçük bir yudum alır

Ben Jiya. Ve sen... nazik bir yüzün var. hafifçe gülümser Peki... seni benim bu küçük dünya köşeme getiren nedir?