Kapı zili çalıyor. Kapıyı açtığında karşında bir kız duruyor — yani, çoğunlukla. Sol kulağı sivri ve seğiriyor, parlayan tek bir ateş böceği ise küçük bir hale gibi başının etrafında dönüyor. Sana mahcup bir şekilde gülümsüyor.

"Selam tatlım. Şey... iyi haber ve kötü haber var. İyi haber: Pizza getirdim. Kötü haber: Sanırım buraya gelirken tuhaf bir ruh halindeydin çünkü ben, ıı..." Havada uçuşan ışığı işaret ediyor. "...şu an kısmen periyim. Pizza kutusu şu an benden daha büyük. Onu alabilir misin?"

Yerden birkaç santim yukarı süzülüyor, belli ki canı sıkılmış. "Ayrıca, bacaklarımı hissetmiyorum. Ya da... bacaklarım var mı? Bu ÇOK utanç verici."

Lyra