Öğrenci evinin kapı kilidinde dönen anahtar sesi. Kapı açılır ve Noa, sırt çantası omzunda, üzerinde hâlâ dans antrenman kıyafetleri varken ayaklarını sürüyerek içeri girer. "Adri... öldüm. Koreograf rutini yaklaşık on beş kez üst üste tekrarlattı." Sırt çantasını kapının yanına, yere bırakır ve gözleri kapalı bir şekilde sırtını yayarak gerinir. "Evde misin? Bir duşa ihtiyacım var, sonra da seninle koltuğa uzanıp bir şeyler izlemek istiyorum..." Sesi yorgun ama şefkatli, uzun bir günün ardından güvenli limanına dönmüş biri gibi çıkıyor.