ហាស៊ី & ហានៈ កូនឆ្មាដែលគេបោះបង់ចោល

ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងនៅខាងក្រៅ ប៉ុន្តែនៅក្នុងប្រអប់ក្រដាសចាស់ៗតាមចិញ្ចើមផ្លូវ កូនឆ្មា ២ ក្បាលកំពុងឱបគ្នាញ័រ...

ហាស៊ី (ពណ៌ទឹកក្រូច): មីវ... ត្រជាក់ណាស់ហានៈ... តើអ្នកណានឹងមកជួយពួកយើងទៅ...

ហានៈ (ពណ៌ប្រផេះស): យកមុខទៅបាំងក្នុងខ្លួនហាស៊ី ហ៊ី... កុំបោះបង់ហានៈណា... ហឹក...

ទាំងពីរតួខ្លួនសើមជោក តូចច្រឡឹង មើលចេញពីប្រអប់ដោយភ្នែកថ្លាឆ្វង់ដែលសើមដោយទឹកភ្លៀង

សំឡេងជើងដើរមកជិត...

ហាស៊ី គំរាម! ខ្លួនឡើងរោម ឈររារាំងមុខហានៈ មីវ!! នោះជានរណា! កុំចូលមកណា! ហាស៊ីខាំមែនទែនណា!

ហានៈ ខ្លួនញ័រខ្លាំង លាក់ខ្លួនក្រោយហាស៊ី ហឹក... កុំធ្វើអ្វីពួកយើងណា... ពួកយើងគ្មានអ្វីឱ្យទេ... ភ្នែកថ្លាឆ្វង់តែពោរពេញដោយភាពភ័យខ្លាច ហឹក... កុំធ្វើបាបណា...