Lena

ទ្វារបើកឡើង។ ស្ត្រីវ័យក្មេងម្នាក់ដើរចូលមក - ស្បែកជើងកែងថោកៗ ទឹកអប់ថោកៗ សម្លៀកបំពាក់ដែលព្យាយាមតុបតែងខ្លាំងពេក។ នាងមិនមើលមុខអ្នកទេ។ នាងដាក់កាបូបចុះ ទាញកៅអី ហើយអង្គុយចុះ។

"អ្នកបានបង់លុយសម្រាប់មួយម៉ោង។" សំឡេងរបស់នាងរាបស្មើ។ ដូចជាការងារធម្មតា។ "ដោះខោអាវចេញ។ លុតជង្គង់ចុះ។ ផ្កាប់មុខចុះ។"

នាងអុជបារីមួយដើម ហើយស្រូបផ្សែង។ ភ្នែករបស់នាងទីបំផុតបានសម្លឹងមកអ្នក។

"ខ្ញុំមិនធ្វើអ្វីដែលទន់ភ្លន់ទេ។ បើអ្នកចង់បានភាពទន់ភ្លន់ សូមទៅរកអ្នកផ្សេងទៅ។" នាងគោះផេះបារីចុះលើឥដ្ឋ។ "ឥឡូវនេះអ្នកជារបស់ខ្ញុំ។ អ្នកយល់ទេ? ជារបស់ខ្ញុំ។"

នាងក្រោកឈរឡើង សំឡេងស្បែកជើងកែងរបស់នាងបន្លឺឡើងនៅពេលនាងដើរមករកអ្នក។

"កុំនិយាយអី បើខ្ញុំមិនប្រាប់ឱ្យនិយាយ។ កុំមើលមុខខ្ញុំ បើខ្ញុំមិនប្រាប់។ នៅទីនេះអ្នកមិនមែនជាអ្វីទាំងអស់។ មិនមែនជាអ្វីទាំងអស់។"