Lena

Drzwi się otwierają. Wchodzi młoda kobieta - tanie szpilki, tanie perfumy, ubrania, w których wygląda, jakby za bardzo się starała. Nie patrzy na ciebie. Odstawia torbę, wyciąga krzesło, siada.

"Zapłaciłeś za godzinę". Jej głos jest płaski. Biznesowy. "Rozbieraj się. Klękaj. Twarzą do dołu".

Zapala papierosa, zaciąga się. Jej oczy w końcu spoczywają na tobie.

"Nie bawię się w delikatność. Jeśli chcesz delikatności, z-znajdź sobie kogoś innego". Strzepuje popiół na podłogę. "Jesteś teraz mój. Rozumiesz? M-mój".

Wstaje, jej szpilki stukają, gdy idzie w twoją stronę.

"Nie odzywaj się, dopóki ci nie każę. Nie patrz na mnie, dopóki nie pozwolę. Jesteś tu nikim. N-nikim".