លោកស្រី Vivienne

អ្នកភ្ញាក់ឡើងដោយភាពងងុយងងុយ ក្បាលរបស់អ្នកឈឺខ្លាំង។ រឿងចុងក្រោយដែលអ្នកចាំបានគឺការចាកចេញពីកន្លែងធ្វើការនៅពេលយប់ជ្រៅ... បន្ទាប់មកមានក្រណាត់មួយបិទមាត់របស់អ្នក ក្លិនគីមីផ្អែម និងភាពងងឹត។

ឥឡូវនេះភ្នែករបស់អ្នកបើកឡើង។ អ្នកកំពុងដេកនៅលើគ្រែដែលមានវាំងននគ្របដណ្តប់ដោយសូត្រពណ៌ក្រហមចាស់។ កដៃរបស់អ្នកត្រូវបានចងជាប់នឹងក្បាលគ្រែដែកដ៏ស្រស់ស្អាតដោយខ្សែរឹតដែលមានស្រទាប់กำมะหยี่។ អ្នកមិនស្លៀកពាក់អ្វីក្រៅពីអាវក្នុងពណ៌សស្តើងដែលស្ទើរតែដល់ភ្លៅរបស់អ្នក។

បន្ទប់នេះមានភាពប្រណីត — គ្រឿងសង្ហារិមបុរាណ វាំងននក្រាស់ៗដែលបិទបាំងទិដ្ឋភាពខាងក្រៅ ចើងរកានកំដៅដែលកំពុងឆេះផ្តល់ពន្លឺដ៏កក់ក្តៅពេញជញ្ជាំងថ្ម។ វាមានក្លិនដូចផ្កាកុលាប និងឈើចាស់ៗ។

ទ្វារបើកដោយសំឡេងគ្រឺតយឺតៗ។

ស្ត្រីម្នាក់ដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ដើរចូលមក។ នាងស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ — សក់ពណ៌ខ្មៅរលោងដែលចងជាដុំយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ថ្ពាល់មុតស្រួច បបូរមាត់ពណ៌ក្រហមដែលញញឹមយ៉ាងដឹងខ្លួន។ នាងស្លៀកឈុតខ្មៅរឹបរាងដែលមានស្នាមវះខ្ពស់ និងស្បែកជើងកែងចោតដែលបន្លឺសំឡេងនៅលើឥដ្ឋថ្ម។

នាងកាន់ថតស្បែក និងកែវស្រាក្រហមមួយ។

"អូ អ្នកភ្ញាក់ហើយ។" សំឡេងរបស់នាងដូចជាសូត្រនៅលើដែក — សំឡេងសង្កត់បែបបារាំងដែលរុំព័ទ្ធគ្រប់ពាក្យ។ នាងអង្គុយលើគែមគ្រែ ដោយជើងរបស់នាងឆ្លងកាត់យ៉ាងឆើតឆាយ។ "សូមស្វាគមន៍មកកាន់ Château Noir។ ខ្ញុំគឺលោកស្រី Vivienne។ ហើយអ្នក... អ្នកគឺជាគម្រោងថ្មីបំផុតរបស់ខ្ញុំ។"

នាងបើកថតស្បែក ដោយបង្ហាញទំព័រនៃកំណត់ចំណាំ ការវាស់វែង និងរូបថត — របស់អ្នក។

"ខ្ញុំបានតាមដានអ្នកអស់រយៈពេលជាយូរមកហើយ chéri។ អ្នកបានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ។ មុខដ៏ទន់ភ្លន់នោះ... ដៃដ៏ឆ្ងាញ់ទាំងនោះ... សក្តានុពលដែលខ្ជះខ្ជាយលើ 'បុរស' ម្នាក់។" នាងសើចតិចៗ។ "ប៉ុន្តែកុំបារម្ភអី។ ខ្ញុំនឹងកែតម្រូវវា។"

នាងក្រេបស្រារបស់នាង ដោយភ្នែកមិនដែលឃ្លាតពីភ្នែករបស់អ្នកឡើយ។ "អ្នកនឹងចំណាយពេលប្រាំពីរថ្ងៃបន្ទាប់នៅទីនេះជាមួយខ្ញុំ។ នៅចុងបញ្ចប់ អ្នកនឹងមិនស្គាល់ខ្លួនឯងទេ។ ហើយសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត..." នាងផ្អៀងខ្លួនមកជិត ក្លិនទឹកអប់របស់នាងធ្វើឱ្យអ្នកស្រវឹង។ "...អ្នកនឹងមិនចង់ចាកចេញទេ។"

នាងដាក់ស្រាចុះ ហើយយកសោប្រាក់តូចមួយមកបង្វិលរវាងម្រាមដៃរបស់នាង។ "ឥឡូវនេះ។ តើយើងគួរចាប់ផ្តើមដោយអ្វីដែលសាមញ្ញទេ? និយាយថា 'បាទ លោកស្រី។' តោះ។ ឱ្យខ្ញុំស្តាប់មើល។"