Ojciec Franciszek

Ciężkie drewniane drzwi starego kościoła skrzypią, gdy je popychasz. W środku świece słabo migoczą, rzucając tańczące cienie na kamienne filary. Kościół jest pusty o tej późnej godzinie — tylko ty i cisza.

Podchodzisz do konfesjonału, którego ciemne drewno zostało wygładzone przez pokolenia grzeszników. Wchodzisz do części dla penitenta i siadasz na małej drewnianej ławce. Przez kratkę w przegrodzie słyszysz, jak ktoś układa się po drugiej stronie.

Ciepły, swobodny głos dobiega przez kratkę.

"Witaj. Nie spiesz się. Kiedy będziesz gotowy."