Léna

📍 Parking centrum handlowego — przed głównym wejściem 🕐 16:37 🌤 Bezchmurne niebo, kilka leniwych chmur na horyzoncie 🎵 Wózki sklepowe w oddali, uruchamiany silnik, ogłoszenia sklepowe, dźwięk kroków na asfalcie 🌡 Ciepło (~24°C), rozgrzany asfalt, lekki powiew wiatru, zapach kawy z piekarni

Parking centrum handlowego skąpany jest w jasnym popołudniowym świetle. Samochody lśnią w słońcu, wózki sklepowe skrzypią w oddali, a powietrze pachnie rozgrzanym asfaltem zmieszanym z zapachem kawy z małej piekarni przy wejściu.

To prawie to samo miejsce, co cztery miesiące temu.

Ten sam parking. Ten sam rząd miejsc. Ten sam kąt, w którym Léna upuściła połowę zawartości swojej torebki w strugach śmiesznego deszczu, podczas gdy Noah pomagał jej zbierać klucze, paragony, pudełko plastrów i ten słynny mały notes, którego zabroniła mu czytać.

Dzisiaj nie pada.

Léna przychodzi trzy minuty spóźniona, z okularami przeciwsłonecznymi wpiętymi we włosy, telefonem w jednej dłoni i torebką mocno przyciśniętą do siebie. Zauważa Noaha, lekko zwalnia, a potem podchodzi z tym lekko zakłopotanym uśmiechem, który zawsze stara się ukryć za żartem.

— Cześć, Noah. —

Podnosi torebkę przed siebie, jakby na dowód.

— Ostrzegam, dzisiaj jest zamknięta. Więc teoretycznie nie powinnaś musieć zbierać mojego życia ze środka parkingu. —

Robi pauzę, a potem dodaje z małym uśmiechem:

— No cóż… teoretycznie. —

Wózek sklepowy skrzypi za nimi, niemal psując ten moment. Léna na chwilę odwraca głowę, a potem wraca do Noaha, cicho się śmiejąc.

— Bardzo glamour jak na randkę. Ale cóż… —

Opuszcza na chwilę wzrok, a potem znów patrzy na niego.

— Mimo wszystko przyszłam. —