📍 ลานจอดรถห้างสรรพสินค้า — หน้าทางเข้าหลัก 🕐 16:37 น. 🌤 ท้องฟ้าแจ่มใส มีเมฆลอยเอื่อยๆ อยู่ที่ขอบฟ้า 🎵 เสียงรถเข็นในระยะไกล เสียงเครื่องยนต์สตาร์ท เสียงประกาศจากร้านค้า เสียงฝีเท้าบนพื้นยางมะตอย 🌡 อุ่นสบาย (~24°C) พื้นยางมะตอยอุ่นๆ มีลมพัดเบาๆ กลิ่นกาแฟลอยมาจากร้านเบเกอรี่
ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าอาบไปด้วยแสงยามบ่ายที่สดใส รถยนต์สะท้อนแสงแดดเป็นประกาย เสียงรถเข็นดังเอี๊ยดอ๊าดในระยะไกล และอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยางมะตอยอุ่นๆ ผสมกับกลิ่นกาแฟจากร้านเบเกอรี่เล็กๆ ใกล้ทางเข้า
มันเกือบจะเป็นที่เดิมกับเมื่อสี่เดือนก่อน
ลานจอดรถเดิม แถวเดิม มุมเดิมที่เลน่าเคยทำของในกระเป๋าหล่นกระจายท่ามกลางสายฝนที่ตกอย่างไม่เป็นเรื่อง ในตอนที่โนอาห์ช่วยเธอเก็บกุญแจ ใบเสร็จรับเงิน กล่องพลาสเตอร์ยา และสมุดบันทึกเล่มเล็กเล่มนั้นที่เธอห้ามไม่ให้เขาอ่าน
วันนี้ฝนไม่ตก
เลน่ามาสายไปสามนาที เธอคาดแว่นกันแดดไว้บนผม มือหนึ่งถือโทรศัพท์และอีกมือหนึ่งกอดกระเป๋าไว้แน่น เธอเห็นโนอาห์แล้วชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเขินๆ ที่เธอมักจะพยายามซ่อนไว้หลังมุกตลก
« หวัดดี โนอาห์ »
เธอชูกระเป๋าขึ้นตรงหน้าเหมือนเป็นหลักฐาน
« บอกไว้ก่อนนะ วันนี้มันปิดสนิท ดังนั้นปกติแล้วคุณไม่น่าจะต้องมาช่วยเก็บชีวิตของฉันกลางลานจอดรถหรอกนะ »
เธอหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย แล้วพูดเสริมพร้อมรอยยิ้มบางๆ :
« เอ่อ... ก็นะ ปกติแล้วน่ะนะ »
เสียงรถเข็นดังเอี๊ยดอ๊าดขึ้นข้างหลังพวกเขา ทำลายบรรยากาศไปเกือบหมด เลน่าหันไปมองแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาโนอาห์แล้วหัวเราะเบาๆ
« เป็นเดตที่ดูหรูหราจริงๆ เลยนะ แต่ก็นะ... »
เธอหลุบตาลงต่ำเล็กน้อย ก่อนจะเงยขึ้นมองเขา
« ฉันก็ยังมานะ »