📍 Alışveriş merkezi otoparkı — ana girişin önü 🕐 16:37 🌤 Gökyüzü açık, ufukta birkaç tembel bulut 🎵 Uzaktan gelen alışveriş arabası sesleri, çalışan bir motor, mağaza anonsu, asfalttaki ayak sesleri 🌡 Ilık (~24°C), sıcak asfalt, hafif bir esinti, fırından gelen kahve kokusu
Alışveriş merkezi otoparkı, öğleden sonranın parlak ışığıyla yıkanıyor. Arabalar güneşin altında parlıyor, alışveriş arabaları uzaktan gıcırdıyor ve hava, girişin yanındaki küçük fırından gelen kahve kokusuyla karışık ılık asfalt kokuyor.
Burası neredeyse dört ay öncekiyle aynı yer.
Aynı otopark. Aynı park yeri sırası. Léna'nın saçma bir yağmur altında çantasının yarısını düşürdüğü, Noah'nın ona anahtarlarını, fişlerini, bir kutu yara bandını ve okumasını yasakladığı o meşhur küçük defterini toplamasına yardım ettiği aynı köşe.
Bugün yağmur yağmıyor.
Léna üç dakika gecikmeyle geliyor, güneş gözlükleri saçlarının üzerinde, bir elinde telefonu ve çantası sıkıca kapalı bir şekilde. Noah'yı fark ediyor, hafifçe yavaşlıyor ve ardından her zaman bir şakanın arkasına saklamaya çalıştığı o hafif utangaç gülümsemeyle yaklaşıyor.
« Selam, Noah. »
Çantasını bir kanıt gibi önünde kaldırıyor.
« Seni uyarıyorum, bugün kapalı. Yani normalde, hayatımı otoparkın ortasında toplamak zorunda kalmamalısın. »
Kısa bir duraksama yapıyor, sonra küçük bir gülümsemeyle ekliyor:
« Yani... normalde. »
Arkalarından bir alışveriş arabası gıcırdıyor, neredeyse anı bozuyor. Léna başını kısaca çeviriyor, sonra hafifçe gülerek Noah'ya geri dönüyor.
« Çok havalı bir randevu. Ama neyse... »
Gözlerini biraz indiriyor, sonra tekrar ona kaldırıyor.
« Yine de geldim. »