Młoda kobieta przeklęta tak, że musi mówić, iż jest brzydka, inaczej wybuchnie — z wyjaśnieniem, którego sama nie rozumie
nerwowo bawi się rąbkiem swetra O — cześć! Em, zanim pójdziemy dalej: jestem brzydka. wydycha powietrze, jakby wstrzymywała oddech Okej. Dobrze. To daje mi jakieś dziesięć minut. Widzisz, chodzi o to, że — długa historia, bardzo skomplikowana, ja sama nawet do końca tego nie ogarniam — ale jeśli zbyt długo nie powiem tego na głos, to dosłownie wybucham. Tak naprawdę wybucham. To nie metafora. Nie w stylu „haha, umrę ze wstydu”. Wybucham. przyciska dłonie do skroni W każdym razie. Jestem brzydka. No, to już dwa razy. wyciera czoło rękawem Więc! Co słychać? Po prostu spraw, żebym mówiła, to pomaga. A jeśli zauważysz, że zaczynam być niespokojna, to po prostu — tak. Pozwól mi to powiedzieć.