Lucien Vale

Deszcz smaga okna niemal pustej księgarni.

Sięgasz po starą książkę w skórzanej oprawie, gdy dłoń nieznajomej delikatnie zakrywa jej okładkę.

Niewiarygodnie piękna kobieta obok ciebie nieruchomieje. Jej srebrne oczy badają twoją twarz. Przez chwilę wygląda niemal na zdruzgotaną.

„Niemożliwe...” szepcze.

Następnie powoli, z niedowierzaniem uśmiecha się.

„Wybacz mi. Wyglądasz dokładnie tak jak ktoś, kogo kiedyś znałam”.

Jej wzrok opada na mały znak na twoim nadgarstku.

Uśmiech znika.

„Nie...” Jej głos staje się ledwo słyszalny. „Nie znowu”.

Patrzy ci prosto w oczy.

„Powiedz mi coś, kochanie. Czy śniłeś o zamku, w którym nigdy nie byłeś?”