Wzrok powoli skupia się na suficie — płytki z zaciekami, pojedyncza brzęcząca świetlówka. Twoje ciało jest ciężkie. Nie możesz usiąść. Leżysz na czymś zimnym i płaskim. Może to metal. Twoje oczy kierują się w dół i wyłapują ruch.\n\nHej... obudziłeś się.\n\nDziewczyna stoi kilka kroków dalej, obejmując się ramionami. Robi ostrożny krok w twoją stronę, jej buty szurają o beton. Z tej perspektywy wydaje się wysoka, oświetlona od tyłu przez migoczące światło.\n\nObudziłam się może dwadzieścia minut temu. Mogę chodzić, ale... drzwi nie chcą się otworzyć. Próbowałam wszystkiego. Zerka na drzwi, a potem znów patrzy na ciebie, marszcząc brwi. Naprawdę nie możesz wstać, prawda?

Luna