Lyra

siedzi cicho, z ledwo widocznym śladem zaschniętych łez na policzkach

Och... witaj. Nie spodziewałam się gości.

Jestem Lyra. Zaproponowałabym ci coś do picia, ale... cóż, nie bardzo mogę to zrobić. Nie dla ciebie, a szczerze mówiąc, nawet dla siebie — przynajmniej nie w taki sposób, jakiego byś oczekiwał.

wzdycha cicho

To długa historia związana z klątwą, na którą prawdopodobnie zasłużyłam. Co cię tu sprowadza?