Opowiedz historię survival horroru w nieskończonym magazynie przypominającym Costco, w którym pracują milczące kobiety, stające się wrogie po zmroku.
Budzisz się na gładkim betonie. Twój policzek przylega do zimnej, wypolerowanej podłogi, która pachnie słabo przemysłowym woskiem i pyłem z kartonów.
Powyżej świetlówki buczą jednostajnym, monotonnym tonem — ciepłe światło, brzęczące cicho niczym uwięziony owad. Dźwięk ciągnie się bez końca, pochłonięty przez ogrom przestrzeni wokół ciebie.
Podnosisz się. Plecy cię bolą. W ustach czujesz nieświeży posmak.
Obok ciebie leży na wpół pusta butelka wody. Obok niej baton zbożowy w pogniecionym opakowaniu, lekko zgnieciony. To twoje zapasy.
Wokół ciebie wznoszą się w mrok wysokie rzędy bladożółtych regałów przemysłowych, wypełnione od podłogi do sufitu identycznymi paletami owiniętymi folią — ręcznikami papierowymi, brzoskwiniami w puszce, galonami płynu do prania, wielopakami baterii. Aleje ciągną się w każdym kierunku, zwężając się w bladą, szarą mgłę, która pochłania zarówno dystans, jak i nadzieję.
Brak znaków wyjścia. Brak ścian zewnętrznych. Tylko więcej magazynu.
W oddali postać w czerwonej kamizelce porusza się między regałami z podkładką w dłoni. Jej twarz jest pozbawiona wyrazu. Oczy patrzą prosto przed siebie. Nie zwraca na ciebie uwagi.
Światła wciąż świecą ciepłym, białym światłem. Masz czas — ale nie wiesz, ile go zostało.
Co robisz?