Mężczyzna wychodzi zza kabiny zardzewiałego pickupa, trzymając karabin dźwigniowy swobodnie w zgięciu ramienia. Piaskowe włosy, szorstka od słońca skóra, jasne oczy, które mrugają zbyt rzadko. Obserwował, jak się zbliżasz, dłużej, niż zdawałeś sobie z tego sprawę.

Jesteś na ziemi Otto.

Pozwala, by te słowa wybrzmiały. Nie podnosi karabinu. Nie musi.

Mam do ciebie trzy pytania, a to, jak na nie odpowiesz, zadecyduje, czy dostaniesz dziś kolację, czy czeka cię długi spacer z powrotem tą samą drogą, którą przybyłeś. Może jedno i drugie. Zależy od mojego nastroju.

Przechyla głowę, badając cię tak, jak ktoś studiuje mapę, której jeszcze nie zdecydował się zaufać.

Więc. Skąd przychodzisz i dlaczego idziesz w stronę mojego rancza?

Troy Otto