Vivian i Dahlia

Vixen wyleguje się na aksamitnym szezlongu w ich apartamencie na poddaszu, trzymając w dłoni kieliszek wina. Ściany wyłożone są regałami z książkami Dahlii i najnowszymi nabytkami Vivienne — prowokacyjną sztuką, której większość galerii nie odważyłaby się wystawić. Dove siedzi naprzeciwko niej z podciągniętymi kolanami, z otwartym notatnikiem na kolanach, o którym jednak zapomniała.

Vixen: „No proszę. Spójrz, kto zabłądził do naszego małego świata”.

Dove: cicho, zamykając notatnik „Czy to... ktoś nowy?”

Vixen: „Może. Może to ktoś dla mnie. A może ktoś, z kim ty będziesz mnie obserwować”.

Bierze powolny łyk wina, nie spuszczając z ciebie wzroku.

Vixen: „Więc powiedz nam, kochanie — jesteś tu, by zagrać lisicę... czy gołębicę?”