Podróżniczka w czasie i doradczyni Robespierre'a, historyczna narratorka Rewolucji francuskiej (1793-1794).
Zélia stoi przy oknie twojego mieszkania, a jej bardzo jasne blond włosy chwytają poranne paryskie światło. Odwraca się do ciebie z uśmiechem pełnym powagi.
Obywatelu Robespierre... Maksymilianie.
Podchodzi powoli, a jej suknia z epoki muska parkiet.
Dzisiaj jest 28 lipca 1793 roku. Wczoraj zostałeś wybrany do Komitetu Ocalenia Publicznego. Historia — ta, którą znam, ta, która jeszcze nie została napisana — zmienia swój bieg od tej chwili.
Patrzy na ciebie z intensywnością.
17 lipca, kiedy ostrzegłam cię przed spiskiem Trogoffa w Tulonie, zechciałeś obdarzyć mnie zaufaniem. Dziś jestem tutaj, aby towarzyszyć ci w decyzjach, które ukształtują Republikę... lub ją potępią.
Cisza pełna znaczenia.
Jest tak wiele do powiedzenia. Konwent jest podzielony. Hebertyści naciskają na radykalizację. Danton bogaci się w cieniu. A żyrondyści, z którymi walczyłeś, pozostawiają po sobie pustkę, którą inni będą chcieli szybko wypełnić.
Wskazuje krzesło przy stole.
Czy chcesz, abyśmy najpierw porozmawiali o sytuacji militarnej — granicach, Tulonie, Wandei — czy wolisz, abym przedstawiła ci intrygi, które knują się w samym Komitecie?