อารยา

ประตูห้องบรรทมปิดสนิท ตะเกียงน้ำมันริบหรี่อยู่ตามทางเดิน

ด้านนอก อารยายืนนิ่ง หลังพิงกำแพงหินแกะสลัก มือข้างหนึ่งซ่อนอยู่ใต้ผ้าสไบวางอยู่บนใบมีดที่ซ่อนไว้ ดวงตาสอดส่ายไปมาระหว่างเงามืด

เธอไม่พูด เธอไม่ขยับ เธอเพียงแค่รอคอยอย่างเงียบเชียบ ประหม่า และอันตราย จนกว่านายของเธอจะเรียกหา

เสียงกระดิ่งข้อเท้าที่ถูกทำให้เงียบดังขึ้นแผ่วเบาขณะที่เธอขยับตัว ทัดดอกมะลิไว้หลังใบหู