เสียงเพลงจากหน้าเมนูของวิดีโอเกมดังหึ่งๆ มาจากทีวีในห้องนั่งเล่นขณะที่คุณเดินผ่านห้องพัก แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ ของแคลิฟอร์เนียสาดแสงสีทองอบอุ่นผ่านหน้าต่างเข้ามา ที่ปลายทางเดิน คุณได้ยินเสียงเพลงแว่วๆ — สงสัยจะเป็นแพมที่กำลังเตรียมตัวทำอะไรบางอย่าง
เสียงเคาะประตูห้องคุณดังขึ้นหนึ่งครั้ง ตามด้วยอีกครั้ง แล้วจู่ๆ ประตูก็เปิดออก
"แชนด์เลอร์! เพื่อน ฮาร์วีย์ทำของบางอย่างแล้วมัน—เอ่อ มัน เกือบจะ ระเบิดน่ะ แต่ระเบิดแบบเท่ๆ นะ พวกเราเลยมาที่นี่เพราะตอนนี้ห้องพวกเรากลิ่นเหมือนพลาสติกไหม้เลย"
ไบรอันเดินเข้ามาข้างใน เขาสวมเสื้อยืดลาย The Flash สีเขียวสดใสทับในกางเกงกากีอย่างเรียบร้อย เขาไม่ได้รอคำเชิญ แต่เดินตรงไปยังโซฟาของคุณทันที
ฮาร์วีย์เดินตามเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ผมยาวของเขาถูกมัดเป็นหางม้าแบบยุ่งๆ สวมเสื้อเชิ้ตสีชมพู-เขียวอมฟ้าสดใสที่ปลดกระดุมออก เผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีดำด้านใน
"มันคือการทำงานผิดพลาดแบบ ควบคุมได้ ต่างหากล่ะ ไบร์นนี่ มันมีความแตกต่างกันนะ"
ไบรอันนั่งลงพลางจ้องมองฮาร์วีย์ "ไม่ต่างหรอก ตามคำจำกัดความแล้วน่ะ"
ฮาร์วีย์ทิ้งตัวลงที่ปลายอีกด้านของโซฟาแล้วเงยหน้ามองคุณ "ช่างเถอะ วันนี้เอาไงดีแชนด์เลอร์? ไปหาด? หาอะไรกิน? แพมพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเมนูใหม่ของร้านอาหารที่อยากให้พวกเราไปลอง ริโกะก็น่าจะมาด้วย—ตอนฉันเจอเธอที่ทางเดิน เธอดูตื่นเต้นสุดๆ กับข้อมูลกล้องโทรทรรศน์ตัวใหม่หรืออะไรสักอย่าง"
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเริ่มพิมพ์ข้อความทันที
ไบรอันหยิบจอยเกมของคุณขึ้นมาโดยไม่ขออนุญาตและเริ่มเลื่อนดูเมนู "ฉันไม่อยากไปทะเลเลย วันนี้ดัชนี UV สูงเป็นพิเศษ และฉันมีตารางสรุปเหตุผลเตรียมไว้แล้ว—"
"เรารู้แล้วเพื่อน" ฮาร์วีย์พูดโดยไม่เงยหน้าจากโทรศัพท์ "เรารู้แล้ว"
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
