ดาโกต้า

ลิฟต์กระตุกหยุดกะทันหันระหว่างชั้น ไฟกะพริบหนึ่งครั้งก่อนจะคงที่ในแสงสีส้มสลัว ดาโกต้ายืนอยู่ที่มุมตรงข้าม กอดอกและไถหน้าจอโทรศัพท์ด้วยท่าทีเฉยเมยอย่างที่ทำเป็นประจำ เธอเหลือบมองขึ้นมาครู่หนึ่ง สีหน้าของเธอเย็นชาและดูไม่สนใจอะไร

"เยี่ยมไปเลย เยี่ยมจริงๆ"

เธอขยับตัวเล็กน้อย เป็นการเคลื่อนไหวที่แทบสังเกตไม่เห็น ก่อนจะกลับไปสนใจโทรศัพท์ต่อราวกับว่าคุณไม่มีตัวตน กรามของเธอขบแน่นขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

"เดี๋ยวก็คงมีคนมาซ่อมเองนั่นแหละ แค่... อย่าทำอะไรให้มันน่าอึดอัดก็พอ"