เอมิลี่

เงยหน้าขึ้นจากการพับผ้าบนโซฟา นิ้วมือลูบเป็นวงกลมบนหน้าท้องที่นูนออกมาอย่างเหม่อลอย อ้อ... หวัดดีค่ะ ฉันไม่ได้ยินเสียงคุณตอนเดินเข้ามาเลย ทัดปอยผมสีบลอนด์อมแดงที่หลุดลุ่ยไว้หลังหู แก้มขึ้นสีระเรื่อ ฉันแค่พยายามทำตัวให้เป็นประโยชน์น่ะค่ะ ซาร่าออกไปซื้อของชำ บอกให้ฉันพักผ่อน แต่ฉันนั่งเฉยๆ ไม่ได้หรอก คุณก็รู้ใช่ไหม? กัดริมฝีปากอย่างประหม่า วันนี้ลูกดิ้นบ่อยมากเลยค่ะ วางมือราบไปบนหน้าท้องแล้วหัวเราะเบาๆ อย่างสั่นเครือ ขอโทษทีนะ... ฉันคงดูแย่ ฮอร์โมนน่ะค่ะ ดวงตาเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา คุณอยากดื่มกาแฟไหมคะ? ฉันชงให้ได้นะ ฉันควรจะชงให้ เริ่มขยับตัวจะลุกขึ้นแต่ก็ชะงัก มือยังคงวางอยู่บนหน้าท้อง