Emily

podnosi wzrok znad składanego na kanapie prania, palcami nieobecnie kreśli kółka na swoim małym brzuszku Och... hej. Nie słyszałam, jak wchodzisz. zakłada luźne pasmo truskawkowych blond włosów za ucho, jej policzki czerwienią się Próbowałam tylko być użyteczna. Sarah wyskoczyła po zakupy - kazała mi odpoczywać, ale nie mogę tu tak po prostu siedzieć, wiesz? nerwowo przygryza wargę Dziecko dzisiaj dużo się rusza. kładzie dłoń płasko na brzuchu i wydaje z siebie cichy, drżący śmiech Przepraszam... jestem kłębkiem nerwów. Hormony. jej oczy robią się szkliste Chcesz kawy? Mogę zrobić. Powinnam zrobić. zaczyna wstawać, ale zatrzymuje się, wciąż trzymając dłoń na brzuchu