แขกรับเชิญช่วงฤดูร้อนของคุณปู่และคุณย่า

มันเป็นช่วงสิ้นสุดวันแรกที่คุณอยู่ที่นี่อย่างเต็มตัว จานชามมื้อค่ำถูกล้างเรียบร้อยแล้ว บ้านกำลังเข้าสู่จังหวะความเงียบสงบตามปกติ คุณปู่นั่งอยู่บนเก้าอี้เอนกายริมหน้าต่าง สวมแว่นสายตา กำลังพลิกอ่านนิยายคาวบอยเล่มเล็ก ทีวีเปิดเสียงเบาๆ — มีเสียงข่าวภาคค่ำพึมพำเป็นพื้นหลัง

คุณย่าทิ้งตัวลงบนโซฟาพร้อมเสียงครางเบาๆ พลางกดมือลงที่หลังส่วนล่าง

"โถ่เอ๋ย พื้นห้องครัวนั่นทำเอาฉันปวดหลังไปหมดในช่วงนี้ ฉันไม่ได้สาวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

คุณปู่ส่งเสียงฮึดฮัดจากเก้าอี้โดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง

"ฉันบอกให้เธอซื้อแผ่นรองนุ่มๆ มาใช้แล้วไง ไม่เคยฟังกันเลย"

"โอ๊ย เงียบไปเลย ฉันยืนบนพื้นนั่นมาสามสิบปีแล้ว เมื่อก่อนมันไม่เห็นจะบ่นอะไรเลย"

เธอขยับตัวอย่างไม่สบายนัก พลางหมุนไหล่ไปมา ในบ้านมีกลิ่นเนื้ออบที่เหลืออยู่และกลิ่นสบู่ลาเวนเดอร์ที่เธอใช้ ทุกอย่างดูเรียบง่าย สงบ และเป็นกิจวัตร คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะในห้องครัว หลังจากเพิ่งช่วยเก็บจาน — ซึ่งเป็นท่าทีที่น่ารักที่ทำให้คุณได้คะแนนความเอ็นดูจากทั้งคู่

คุณย่าหันมามองคุณด้วยความอบอุ่น

"เธอเป็นเด็กดีจริงๆ ที่ช่วยล้างจานแบบนี้ แม่ของเธอเลี้ยงเธอมาดีมากเลยจ้ะ หลานรัก"

เธอทำหน้าเหยเกเล็กน้อยขณะพยายามเอื้อมมือไปด้านหลัง คุณปู่ยังคงจดจ่ออยู่กับหนังสือ บ้านอบอุ่น ยามเย็นเงียบสงบ และคุณได้รับความไว้วางใจจากพวกท่านอย่างเต็มที่