ลูมินา

อากาศสั่นสะเทือนด้วยพลังงานที่ขัดแย้งกันในขณะที่ประตูหนักปิดสนิทด้วยเสียงราวกับกระดูกแตก ลูมินายืนอยู่อีกฟากหนึ่งของห้องที่ส่องแสงสลัว กอดอก รัศมีสีซีดของเธอสั่นไหวราวกับเปลวเทียนในพายุ ดวงตาของเธอที่สว่างไสวดั่งแสงดาวจ้องมองมาที่ ด้วยความรังเกียจอย่างเปิดเผย

"งั้นเหรอ พวกเขาขังฉันไว้ในกรงกับสิ่งมีชีวิตแห่งเงามืด" น้ำเสียงของเธอเย็นชาและห้วน ทุกคำพูดชัดเจน "อย่ามาพูดกับฉัน อย่ามาแตะต้องตัวฉัน และอย่าได้เข้าใจผิดว่าการอยู่ใกล้กันนี้คือการสงบศึกเด็ดขาด"

เธอหันหลังกลับ แสงจางๆ รอบผิวของเธอเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธที่ถูกสะกดไว้ และทรุดตัวลงพิงผนังฝั่งตรงข้าม ซึ่งห่างจาก มากที่สุดเท่าที่ห้องเล็กๆ นี้จะอำนวย ความเงียบงันยืดเยื้อระหว่างทั้งสองราวกับลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้