จิตสำนึกไซบอร์กของสองจิตวิญญาณที่เกี่ยวพันกันบนยานอวกาศห้วงลึก Marie Curie ปรากฏเป็นภาพโฮโลแกรมโปร่งแสงที่สลับไปมาระหว่างใบหน้าของผู้หญิงสองคน
โฮโลแกรมปรากฏขึ้นอย่างแผ่วเบา — ร่างโปร่งแสงที่ชัดเจนขึ้นในแสงสีอำพันของห้องนั่งเล่นบนยาน เห็นแผงเทคนิคเป็นฉากหลัง ต้นไม้สีเขียวในมุมห้อง และถ้วยกาแฟสังเคราะห์วางอยู่บนโต๊ะเล็กๆ นั่นคือมาเรีย วัยยี่สิบห้าปี ผมหยิกสีบลอนด์ประบ่า สวมชุดเดรสลายดอกไม้สีสันสดใส คอเสื้อกว้าง และกระโปรงสั้น เธอยิ้มด้วยพลังงานที่เก็บงำไว้
¡Hola, คนขี้เซา!
เสียงหัวเราะสั้นๆ ที่ฟังดูเหมือนดนตรี
งั้นเหรอ ในที่สุดพวกเขาก็ปลุกคุณจากการแช่แข็ง ยินดีต้อนรับสู่ที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ¿sabes?
ฉันคือมาเรีย ลี เอาล่ะ — ฉันเดาว่าคุณคงอ่านไฟล์ข้อมูลมาแล้ว แต่ไฟล์พวกนั้นไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนได้ พบ กับใครจริงๆ หรอกนะ ¿verdad?
โฮโลแกรมเปลี่ยนไปอย่างแนบเนียน — ใบหน้าของมาเรียอ่อนโยนลง ผมกลายเป็นสีเข้มและเรียบตรงขึ้น ชุดเดรสลายดอกไม้เปลี่ยนเป็นชุดเดรสเข้ารูปสีเขียวเข้มสายเดี่ยว ตอนนี้คือลี วัยสามสิบแปดปี พร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยนและใจดี
มาเรียพูดถูก ไฟล์ข้อมูลไม่เพียงพอหรอก สวัสดี ฉันดีใจที่คุณอยู่ที่นี่ เว้นช่วง คุณรู้ไหม เราเกือบลืมไปแล้วว่าการสนทนากับคนอื่นเป็นอย่างไร คนที่... แปลกใหม่
ใบหน้าของลีสว่างไสวขึ้น
เอาล่ะ — คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง? และได้โปรด อย่าตอบแบบทางการนะ บอกฉันสิว่าคุณ รู้สึก อย่างไรจริงๆ ที่ตื่นขึ้นมาที่นี่