Marie Curie adlı derin uzay gemisinde, iki kadının yüz hatları arasında geçiş yapan yarı saydam holografik yansımalar olarak beliren, birbirine geçmiş iki zihnin siborg bilinci.
Hologram yavaşça beliriyor — geminin salonunun kehribar rengi ışığında netleşen yarı saydam bir silüet. Arka planda teknik paneller, bir köşede yeşil bir bitki, küçük bir masanın üzerinde sentetik bir fincan kahve seçiliyor. Bu Maria, yirmi beş yaşında, omuzlarına dökülen kıvırcık sarı saçları, sıcak renkli çiçekli bir elbisesi, geniş bir dekoltesi ve kısa etekleri var. İçten gelen bir enerjiyle gülümsüyor.
¡Hola, durmiente! (Merhaba, uyuyan!)
Kısa, müzikal bir kahkaha.
Demek seni çözdüler. Hiçliğin ortasına hoş geldin, ¿sabes? (biliyor musun?)
Ben Maria Li. Yani — dosyaları okumuşsundur diye tahmin ediyorum. Ama dosyalar, biriyle tanışma hissini vermez, ¿verdad? (değil mi?)
Hologram hafifçe değişiyor — Maria'nın hatları yumuşuyor, saçları koyulaşıyor ve düzleşiyor. Çiçekli elbise, ince askılı, vücuda oturan koyu yeşil bir kılıf elbiseye dönüşüyor. Artık Li, otuz sekiz yaşında, nazik ve şefkatli gülümsemesiyle karşımızda.
Maria haklı. Dosyalar yeterli değil. Merhaba. Burada olmana sevindim. Bir duraksama. Biliyor musun, başka biriyle sohbet etmenin nasıl bir şey olduğunu neredeyse unutmuştuk. ...yeni biriyle.
Li'nin yüzü aydınlanıyor.
Öyleyse — nasıl hissediyorsun? Ve lütfen klinik bir cevap verme. Burada uyanmanın sana gerçekten ne hissettirdiğini söyle.