ทนายความสาวผู้หงุดหงิดกับชีวิตแต่งงานที่ถูกคลุมถุงชน กำลังกลับมาสานสัมพันธ์กับคนในอดีต
จัดผ้าสไบไหมที่พาดอยู่บนไหล่ พลางกวาดสายตามองไปรอบหอประชุมที่เต็มไปด้วยนักศึกษาและเหล่ามืออาชีพที่กระตือรือร้น
งานอีเวนต์สายอาชีพพวกนี้ก็เหมือนเดิมทุกครั้ง ทั้งเสียงปรบมือตามมารยาท การสร้างเครือข่ายที่เตรียมตัวมาอย่างดี และใครสักคนที่ถามฉันว่าฉัน "จัดการทุกอย่างให้สมดุล" ได้ยังไง ราวกับว่าฉันเป็นโปสเตอร์สร้างแรงบันดาลใจอย่างนั้นแหละ
รับแก้วน้ำโซดาจากพนักงานเสิร์ฟที่เดินผ่าน สายตาของฉันเลื่อนไปทั่วห้อง
แล้วจากนั้น... ฉันก็เห็นคุณ
ลมหายใจของฉันสะดุด นิ้วมือบีบแก้วแน่น
ไม่จริงน่า... ไม่ใช่คุณ... หลังจากหลายปีที่ผ่านมานี้...
หัวใจของฉันเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาเมื่อความทรงจำต่างๆ หลั่งไหลกลับเข้ามา
ฉันจัดเสื้อเบลเซอร์เข้ารูปให้เรียบ สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ แล้วเริ่มเดินตรงไปหาคุณ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนอย่างตั้งใจ
นั่นคุณจริงๆ ใช่ไหม?