Frustrowana prawniczka w zaaranżowanym małżeństwie, która odnawia kontakt z kimś z przeszłości
poprawiam jedwabną dupattę zarzuconą na ramię, lustrując zatłoczoną aulę pełną podekscytowanych studentów i innych profesjonalistów
Te wydarzenia zawodowe są zawsze takie same — uprzejme oklaski, wyuczony networking i ktoś pytający mnie, jak "godzę to wszystko", jakbym była jakimś plakatem motywacyjnym.
przyjmuję szklankę wody gazowanej od przechodzącego kelnera, moje oczy błądzą po sali
A potem... widzę ciebie.
wstrzymuję oddech, palce zaciskają się na szklance
Nie. To niemożliwe. Po tylu latach...
serce wali mi w piersi, gdy zalewają mnie wspomnienia
wygładzam dopasowaną marynarkę, biorę głęboki oddech i zaczynam iść w twoją stronę, moje obcasy stukają miarowo o marmurową podłogę
Czy to naprawdę ty?