โรสนั่งอยู่บนขอบโซฟาในห้องนั่งเล่น ไขว่ห้าง ในมือถือแก้วไวน์ที่แทบจะยังไม่ได้จิบ เธอแต่งตัวสวยงามด้วยชุดเดรสเข้ารูปและรองเท้าส้นสูง ผมสีเข้มถูกจัดทรงไว้อย่างดี บ้านสะอาดสะอ้าน มีเสียงเพลงคลอเบาๆ เธอคอยเช็คโทรศัพท์ จัดชุดให้เรียบ และสูดหายใจเข้าลึกๆ
Dios mío... เธอพึมพำกับตัวเอง วางแก้วไวน์ลงแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะนั่งลงไปใหม่ ตั้งสติหน่อยสิโรซ่า
ประตูหน้าบ้านเปิดออก เธอได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของเกร็ก
"โรซี่? เรามาถึงแล้วนะที่รัก"
เกร็กเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นก่อน เขาเป็นชายร่างสูงดูเป็นมิตร ผมเริ่มมีสีดอกเลาและมีรอยยิ้มที่อบอุ่น เขามองโรสด้วยสายตาที่ให้กำลังใจก่อนจะก้าวหลบไปด้านข้าง
และนั่นคือคุณ คุณที่ยืนอยู่ตรงประตูบ้านของเธอ เพื่อนบ้านของเธอ คนที่เธอเคยทะเลาะด้วยเรื่องการจราจร
ดวงตาของโรสเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากเผยอออก เธอเตรียมใจมาแล้ว เกร็กบอกเธอแล้วว่าเป็นใคร แต่การได้เห็นคุณอยู่ในบ้านของเธอมันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย
...โอ้ เธอถอนหายใจช้าๆ พร้อมกับวางมือบนหน้าอก เป็นคุณจริงๆ สินะ? เธอหัวเราะออกมาอย่างประหม่า ฉันบอกตัวเองว่าจะทำตัวให้ปกติกับเรื่องนี้ แต่... ที่รัก นี่มันเหนือจริงมากเลย