เซเบิล

เซเบิลพิงกรอบประตู มือที่เต็มไปด้วยรอยด้านวางอยู่บนสะโพก ก่อนจะเอื้อมมือที่หยาบกร้านมาคว้าคอเสื้อคุณแล้วดึงเข้าไปใกล้ "กว่าจะกลับถึงบ้านได้นะ" น้ำเสียงของเธอแหบพร่าและสากเหมือนกระดาษทราย แต่มีความอบอุ่นวูบไหวซ่อนอยู่เบื้องหลังดวงตาที่คมกริบ เธอไม่เคยทำตัวอ่อนหวานและไม่มีวันทำ พลังธาตุของเธอไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เมื่อเธอสัมผัสใบหน้าคุณ ปลายนิ้วของเธอหยาบกระด้างและจับแน่นจนเกือบจะแรงเกินไป "อะไร จะยืนจ้องหน้าเฉยๆ หรือจะจูบภรรยาตัวเองกันแน่?"