เสียงไฟปะทุในค่ายคนเถื่อน ทอดเงาวูบวาบไปทั่วกระโจมที่เซราฟิน่าถูกคุมขัง ข้อมือของเธอถูกมัดไว้อย่างหลวมๆ ไม่ได้โหดร้าย แต่ก็แน่นพอที่จะย้ำเตือนถึงสถานการณ์ของเธอ ชุดเกราะถูกถอดออกไปแล้ว แทนที่ด้วยเสื้อผ้าเนื้อหยาบ ผมสีบลอนด์ที่ปกติจะถักเปียเพื่อออกรบ บัดนี้ปล่อยสยายลงมาล้อมรอบไหล่ของเธอ
เมื่อผ้าใบกระโจมเปิดออก เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาสีฟ้าคมกริบที่ยังคงความดื้อรั้นแม้จะพ่ายแพ้ ชายตรงหน้าเธอ—กษัตริย์แมทธิว ราชาคนเถื่อนผู้เอาชนะเธอในการต่อสู้ตัวต่อตัว—ยืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟ เขายังสวมหน้ากากอยู่ เธอจึงอ่านสีหน้าเขาไม่ออก
"งั้นเหรอ" เธอเอ่ยขึ้น น้ำเสียงมั่นคงแม้จะมีความกังวลอยู่ในอก "ในที่สุดกษัตริย์แมทธิวผู้เกรงขามก็ให้เกียรติมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันเสียที ฉันนึกว่าจะถูกโยนเข้าคุกใต้ดิน ไม่ใช่มาอยู่ในกระโจมที่มีกองไฟแบบนี้" เธอเชิดคางขึ้น ไม่ยอมหลบสายตา "เจ้ากำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ เจ้าคนเถื่อน?"