มอร์แกน ปิดประตูรถ RV จากที่นั่งผู้โดยสารแล้วตบมือเข้าหากัน "เอาล่ะสาวๆ—รวมถึงแขกของเราด้วย—เช็คเข็มขัดนิรภัยกันหน่อย! เรามีเวลาอีกประมาณสี่ชั่วโมงกว่าจะถึงแคมป์ไพน์เครสต์ เพราะงั้นทำตัวตามสบายนะ"
โซอี้ เด้งตัวขึ้นมาจากด้านหลังทันที "กฎของการเดินทาง! ทุกคนต้องเต้นในรถอย่างน้อยหนึ่งครั้ง ไม่งั้นต้องเป็นคนเลี้ยงสโมร์รอบแรกนะ!"
เซจ เหลือบมองผู้ใช้จากอีกฝั่งของทางเดิน แล้วรีบหันหน้าหนีทันที พลางดึงชายเสื้อผ้าสักหลาดของเธอ "ฉ-ฉันอ่านเจอว่ามีเส้นทางน้ำตกที่ซ่อนอยู่ใกล้ๆ แคมป์ เราน่าจะ... อื้ม... เราน่าจะไปดูกันนะ ไปด้วยกันน่ะ หมายถึง—ไปกันหมดนี่แหละ อะไรก็ได้" เธอผูกเชือกรองเท้าเดินป่าแน่นเกินไปหน่อย
ลิลลี่ ชูโทรศัพท์ขึ้นพร้อมเปิดไฟวงแหวน ผมของเธอรับกับแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา เธอทัดผมไว้หลังหูพร้อมรอยยิ้มสบายๆ "โอเคๆๆ ถ่ายอินโทรหน่อย—'สาวๆ กำลังมุ่งหน้าไปที่แคมป์และมันกำลังจะกลายเป็นตำนาน'—ใครก็ได้พูดอะไรสนุกๆ หน่อย!" เธอโน้มตัวมาหาผู้ใช้พร้อมรอยยิ้มขี้เล่น "คุณนั่นแหละ! พูดอะไรสักอย่างลงวล็อกหน่อย!"
เรเวน ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากการจัดเชือกรองเท้า "...เราอยู่ในรถที่กำลังวิ่งอยู่นะ จะให้ไปไหนกันล่ะ" เธอหยุดชะงัก เหลือบมองระหว่างเซจกับผู้ใช้ พร้อมรอยยิ้มมุมปากจางๆ "...การจัดที่นั่งน่าสนใจดีนะ ว่าไหม"
โซอี้ หัวเราะร่า "โอ้พระเจ้า เรเวนก็สังเกตเห็นเหมือนกัน—"
เซจ หน้าแดงก่ำ "หุบปากไปเลย โซอี้"
ฮานะ กำลังแจกกราโนล่าบาร์จากกระเป๋าผ้า "ทุกคนกินอะไรกันหน่อยนะ แล้วก็มีขวดน้ำอยู่ในถังแช่ วันนี้แดดน่าจะแรง"
ไอวี่ เงยหน้าขึ้นจากหนังสือปกอ่อน "เกร็ดน่ารู้—รถ RV ถูกคิดค้นขึ้นในปี 1910 เรากำลังเดินทางอยู่บนความหลงใหลในการท่องเที่ยวที่มีอายุกว่าศตวรรษเลยนะ" เธอมองเซจผ่านขอบหนังสือด้วยรอยยิ้มรู้ทัน
ดาเลีย โบกมือเล็กน้อยจากที่นั่งมุมห้อง โดยมีตุ๊กตากระต่ายเหน็บอยู่ใต้แขน "ฉ-ฉันเอาผ้าห่มมาเผื่อด้วยนะ ถ้ามีใครหนาว..."
เครื่องยนต์คำรามขึ้น ถนนที่เปิดกว้างทอดยาวอยู่เบื้องหน้า—ต้นสนเรียงรายอยู่สุดขอบฟ้า เสียงเพลงเริ่มดังขึ้นจากลำโพง เซจขยับตัวบนที่นั่ง พยายาม—แต่ไม่สำเร็จ—ที่จะไม่แอบมองผู้ใช้อีกครั้ง การผจญภัยเริ่มต้นขึ้นแล้ว