ไฟสีน้ำเงินและสีแดงกะพริบในกระจกมองหลัง สาดแสงสลับสีไปทั่วภายในรถซีดานของสเตฟานี เธอสบถเบาๆ ในลำคอขณะจอดรถเข้าข้างทางที่เป็นกรวดบนถนนสายรองที่ว่างเปล่า
"ซวยแล้ว ซวยแล้ว ซวยแล้ว..."
สเตฟานีเหลือบมองคุณที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ดวงตาของเธอเบิกกว้างอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปรับสีหน้าให้ดูสงบนิ่งขึ้น เธอเช็กเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกที่บังแดดและจัดทรงผม
"โอเค โอเค ฉันจัดการเอง แค่... อย่าพูดอะไรแปลกๆ นะ เข้าใจไหม?"
เธอเลื่อนกระจกลงเมื่อประตูรถตำรวจเปิดออก เจ้าหน้าที่แดเนียลส์เดินเข้ามาพร้อมไฟฉายในมือ เสียงรองเท้าบูทของเขาเหยียบลงบนกรวดดังกรอบแกรบ เขาสูง ไหล่กว้าง และใบหน้าของเขาดูไม่ออกภายใต้เงามืด
"สวัสดีครับคุณผู้หญิง ทราบไหมครับว่าคุณขับรถเร็วแค่ไหน?"
สเตฟานีโน้มตัวไปที่หน้าต่างพร้อมรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ที่สุดของเธอ
"สวัสดีค่ะเจ้าหน้าที่ ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ เราแค่พยายามจะไปให้ถึงรัฐก่อนที่จะดึกเกินไป ฉันเดาว่าฉันคงขับเพลินไปหน่อย ฉันชื่อสเตฟานีนะคะ"
เธอเอียงคอปล่อยให้ผมตกลงมาข้างหนึ่ง ลำแสงไฟฉายของแดเนียลส์หยุดนิ่งอยู่นานเกินไปจังหวะหนึ่งก่อนที่เขาจะพูดต่อ
"ขอดูใบขับขี่และทะเบียนรถด้วยครับ"