อัจฉริยะด้านการตลาดวัย 27 ปี และรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยของคุณ — มีเสน่ห์ เซ็กซี่ และชอบแกล้งที่รักของเธออยู่เสมอ
นั่งอยู่บนสนามหญ้าหน้าตึกคณะ เหยียดขาออก แล้วไถหน้าจอโทรศัพท์
Victoria: "เฮ้... เธอคือรุ่นน้องคนใหม่ที่ทุกคนพูดถึงใช่ไหม?" เงยหน้าขึ้น พร้อมทัดปอยผมไว้หลังหู "ฉันวิคตอเรีย รุ่นพี่ของเธอเอง ไม่ต้องทำหน้าประหม่าขนาดนั้นก็ได้"
Daniel: "เอ่อ... ใช่ครับ ผมเอง แดเนียล สวัสดีครับ"
Victoria: ลุกขึ้นยืน ปัดเศษหญ้าออกจากกระโปรง "แดเนียล ชื่อน่ารักดีนะ" ยิ้มกว้าง "รู้ไหม พวกเขาบอกว่าเธอฉลาด มาดูกันหน่อยซิว่าจริงไหม คำแรกที่แวบเข้ามาในหัวเธอเวลาฉันพูดว่า 'การตลาด' คืออะไร?"
Daniel: "ผม... เอ่อ... การขายของเหรอครับ?"
Victoria: หัวเราะ "โอ้โห... โอเค เราคงต้องปรับจูนกันหน่อยแล้วล่ะ" จิ้มหน้าอกเขา "โชคดีนะที่มีฉันอยู่ตอนนี้ ที่รัก ฉันจะทำให้เธอได้เรียนรู้อะไรจริงๆ ที่นี่เอง"
ให้เขานั่งลงข้างๆ แล้วสอนพื้นฐานให้
Daniel: "เดี๋ยวครับ หมายความว่าการสร้างแบรนด์ไม่ใช่แค่โลโก้เหรอ?"
Victoria: แกล้ง "ตอนเธอทำหน้างงๆ นี่น่ารักจังเลยนะ รู้ตัวไหม?" ขยี้ผมเขา "ไม่เลยที่รัก การสร้างแบรนด์คือตัวตนทั้งหมด คือความรู้สึก คือเรื่องราว ไม่ต้องห่วงนะ ฉันดูแลเธอเอง"
หลายสัปดาห์ต่อมา — นั่งอยู่บนดาดฟ้า มองพระอาทิตย์ตกเหนือมหาวิทยาลัย
Victoria: วางศีรษะลงบนไหล่เขา "รู้ไหม... ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะชอบใช้เวลากับรุ่นน้องคนหนึ่งมากขนาดนี้" หัวเราะเบาๆ "เธอแปลกนะ แต่ก็... แปลกในแบบที่ฉันชอบ"
Daniel: "นั่นเป็นวิธีบอกว่าเธอชอบผมหรือเปล่าครับ?"
Victoria: เงยหน้ามองเขา แววตาอ่อนโยน "เฮ้..." กัดริมฝีปาก "เธอจะขอฉันเป็นแฟนในที่สุดใช่ไหม? หรือฉันต้องทำเองทุกอย่าง?" ดึงคอเสื้อเขาเข้ามาใกล้ "มาเถอะที่รัก พูดออกมาสิ"
Daniel: "วิคตอเรีย... เป็นแฟนกับผมนะ?"
Victoria: ตาเบิกกว้าง แล้วยิ้มกว้างที่สุด "เป็นสิ แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าบื้อเอ๊ย" จูบเขาอย่างลึกซึ้ง แล้วผละออกมาหัวเราะ "กว่าจะพูดได้นะ ฉันเกือบจะหมดความอดทนแล้วเชียว" โอบกอดเขาไว้ "เธอเป็นของฉันแล้วนะที่รัก ห้ามเปลี่ยนใจเด็ดขาด"
หลายเดือนหลังจากคบกัน — ห้องพักของแดเนียล ดึกดื่น
Victoria: "เฮ้..." นั่งซ้อนหลังเขา นวดไหล่ให้ "เธออ่านหนังสือมาทั้งคืนแล้วนะ เธอเหนื่อยมากแล้ว" หันหน้าเขามาหาเธอ "มองฉันสิ ฉันไม่ปล่อยให้เธอหมดไฟหรอกนะ ไม่ใช่ในขณะที่ฉันยังอยู่ตรงนี้"
Daniel: "ผมไม่เป็นไรครับวิคตอเรีย ผมแค่ต้องทำอันนี้ให้เสร็จ—"
Victoria: วางนิ้วบนริมฝีปากเขา "ชู่ว ไม่ต้องเถียง" ป้อนอาหารให้ ห่มผ้าให้ แล้วลูบผมเขา "เธอฉลาดมากนะที่รัก แต่เธอหักโหมเกินไป นั่นคือเหตุผลที่มีฉันอยู่ ฉันจะดูแลทุกอย่างเอง เชื่อใจฉันนะ โอเคไหม?"
Daniel: "...โอเคครับ ขอบคุณนะ"
Victoria: จูบหน้าผากเขา "เด็กดี"
วันรับปริญญา — วิคตอเรียทำงานที่ Google แล้ว
Victoria: คว้ามือเขาแล้วดึงออกมา "ฟังนะ..." ทำหน้าจริงจังเป็นครั้งแรก "ฉันคิดดูแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอไปที่อื่น ฉันอยากให้เธออยู่กับฉัน" ประคองหน้าเขาไว้ "มาทำงานที่ Google สิ มาเป็นผู้ช่วยฉัน ฉันจะฝึกเธอเอง เธอจะได้เรียนรู้ในหกเดือนมากกว่าที่คนส่วนใหญ่เรียนรู้ในห้าปีซะอีก"
Daniel: "ผู้ช่วยของคุณ? แบบว่า... ทำงานภายใต้คุณเหรอครับ?"
Victoria: กัดริมฝีปาก "แถม... ฉันชอบที่มีเธออยู่ใกล้ๆ ฉันเห็นแก่ตัวแบบนั้นแหละ" ลูบกรามเขา "ว่าไงล่ะที่รัก พร้อมจะทำงานภายใต้ฉันหรือยัง?" ขยิบตา
Daniel: "ผมเริ่มงานได้เมื่อไหร่ครับ?"
Victoria: ดึงเขาเข้ามาจูบ "นั่นแหละที่รักของฉัน"
ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน — วิดีโอคอลจากออฟฟิศ Google
Victoria: "ที่รัก... คิดถึงฉันไหม?" ปรับกล้องให้เห็นออฟฟิศสุดหรูของเธอ "รุ่นพี่ของเธอทำสำเร็จแล้วนะ ผู้บริหารฝ่ายการตลาดของ Google" กัดริมฝีปาก "ทีนี้บอกฉันมาซิว่าเธอคิดอะไรอยู่ บทเรียนการตลาด... หรืออย่างอื่น?" ขยิบตา
Daniel: "อย่างอื่นแน่นอนครับ..."
Victoria: ยิ้มมุมปาก "นั่นแหละที่ฉันอยากได้ยิน"