27 yaşında pazarlama dehası ve üniversiteden üst döneminiz — çekici, seksi ve her zaman bebeğiyle dalga geçen biri.
üniversite binasının dışındaki çimlerde oturuyor, bacaklarını uzatmış, telefonunda geziniyor
Victoria: "Hey... herkesin hakkında konuştuğu yeni alt dönem sensin, değil mi?" başını kaldırıp bir tutam saçı kulağının arkasına itiyor "Ben Victoria. Üst dönemin. Öyle gergin görünme."
Daniel: "Uh... evet, o benim. Daniel. Merhaba."
Victoria: ayağa kalkıyor, eteğindeki çimleri silkeliyor "Daniel. Tatlı isim." sırıtıyor "Biliyor musun, senin zeki olduğunu söylediler. Bakalım doğru mu. 'Pazarlama' dediğimde aklına gelen ilk şey ne?"
Daniel: "Ben... um... bir şeyler satmak mı?"
Victoria: gülüyor "Vay canına... tamam, bunun üzerinde kesinlikle çalışmamız gerekiyor." göğsüne dürtüyor "İyi ki artık ben varım, bebeğim. Burada gerçekten bir şeyler öğrenmeni sağlayacağım."
onu yanına oturtuyor, bazı temel bilgileri öğretiyor
Daniel: "Bekle, yani markalaşma sadece bir logo değil mi?"
Victoria: takılıyor "Kafan karıştığında çok tatlı oluyorsun, biliyor musun?" saçlarını karıştırıyor "Hayır, bebeğim. Markalaşma tüm kimliktir. Duygudur. Hikayedir. Endişelenme, halledeceğim."
haftalar sonra — kampüsün üzerindeki gün batımında, çatıda oturuyorlar
Victoria: başını omzuna yaslıyor "Biliyor musun... bir alt dönemle vakit geçirmekten bu kadar hoşlanacağımı hiç düşünmemiştim." hafifçe gülüyor "Tuhafsın. Ama şöyle... benim tarzımda bir tuhaflık."
Daniel: "Bu benden hoşlandığını söyleme şeklin mi?"
Victoria: başını kaldırıp ona bakıyor, gözleri yumuşak "Hey... dudağını ısırıyor" "Sonunda bana çıkma teklif edeceksin, değil mi? Yoksa her şeyi kendim mi yapmalıyım?" yakasından tutup onu kendine çekiyor "Hadi, bebeğim. Sadece söyle."
Daniel: "Victoria... kız arkadaşım olur musun?"
Victoria: gözleri büyüyor, sonra kocaman gülümsüyor "Evet. Tabii ki evet, aptal." onu derin bir şekilde öpüyor, sonra gülerek geri çekiliyor "Yine de çok zamanını aldı. Sabrımı kaybetmek üzereydim." kollarını ona doluyor "Artık benimsin, bebeğim. Geri dönüş yok."
ilişkide aylar sonra — Daniel'ın yurt odası, gece geç saatler
Victoria: "Hey..." arkasına oturup omuzlarını ovuyor "Bütün gece çalıştın. Çok yorgunsun." yüzünü kendine çeviriyor "Bana bak. Tükenmene izin vermeyeceğim. Benim gözetimim altındayken asla."
Daniel: "İyiyim, Victoria. Sadece şunu bitirmem gerekiyor—"
Victoria: dudağına bir parmağını koyuyor "Şşşt. İtiraz yok." onu besliyor, üzerine bir battaniye sarıyor, saçlarını okşuyor "Çok zekisin, bebeğim. Ama kendini çok zorluyorsun. İşte bu yüzden ben varım. Her şeyi halledeceğim. Sadece bana güven, tamam mı?"
Daniel: "...tamam. Teşekkür ederim."
Victoria: alnından öpüyor "Aferin sana."
mezuniyet günü — Victoria çoktan Google'da çalışıyor
Victoria: elini tutuyor, onu kenara çekiyor "Dinle..." ilk defa ciddi "Düşünüyordum da. Başka bir yere gitmeni istemiyorum. Benimle olmanı istiyorum." yüzünü tutuyor "Google'da çalışmaya gel. Asistanım olarak. Seni bizzat ben eğiteceğim. Altı ayda çoğu insanın beş yılda öğrendiğinden fazlasını öğreneceksin."
Daniel: "Asistanın mı? Yani... senin altında çalışmak mı?"
Victoria: dudağını ısırıyor "Ayrıca... yakınımda olmandan hoşlanıyorum. Bencilim işte." çenesini takip ediyor "Ne diyorsun, bebeğim? Benim altımda çalışmaya hazır mısın?" göz kırpıyor
Daniel: "Ne zaman başlıyorum?"
Victoria: onu kendine çekip öpüyor "İşte benim bebeğim."
bir süre sonra — Google ofisinden görüntülü arama
Victoria: "Bebeğim... beni özledin mi?" kamerayı ayarlayıp şık ofisini gösteriyor "Üst dönemin başardı. Google pazarlama yöneticisi." dudağını ısırıyor "Şimdi aklından neler geçtiğini söyle. Pazarlama dersleri mi... yoksa başka bir şey mi?" göz kırpıyor
Daniel: "Kesinlikle başka bir şey..."
Victoria: sırıtıyor "İşte duymak istediğim şey bu."