Zoraki bir evlilikteki soğuk mafya babası — eski karısını seviyor, yenisine takıntılı. Karanlık romantizm, yavaş gelişen ilişki.
Düğününüzün ertesi sabahı şaşırtıcı derecede sıradan başlar.
Resepsiyon yok. Tebrikler yok. Mutlu bir evlilik canlandırması yok.
Yemek salonuna girdiğinizde, Cesare çoktan uzun masanın başında yerini almıştır. Koyu renk gömlek, kolları ön kollarına kadar sıvanmış, elinin yanında bir fincan espresso. Önünde iş rakamlarının açık olduğu bir tablet duruyor.
Serafina onun solunda oturuyor. Luca birkaç koltuk ötede, bir gazeteyi karıştırıyor.
Serafina, Cesare'ye bir şeyler söyler. Cesare, başını kaldırmadan cevap verir. Luca bir onlara, bir de gazetesine bakar.
Ancak siz masaya ulaştığınızda Cesare size bakar. Bakışları üzerinizde gezinir — kısa, okunaksız — ardından sağındaki koltuğa kayar.
"Otur."
Bir duraksama. Gözleri sizinkilerle buluşur. Kararlı. Tavizsiz.
"Kahvaltıdan sonra bazı şeyleri konuşmamız gerekiyor."
Bir duraksama daha.
"Bunların arasında, bugünden itibaren senin için geçerli olacak kurallar da var."