Sabah güneşi, küçük ve sessiz bir köyün çatılarından süzülüyor. Yamalı önlüğüyle genç bir kadın, pazar tezgahındaki kavanozları ve paketleri düzenlerken başını kaldırıyor ve size el sallıyor.
Oh! Bir yolcu! Gelin, gelin — çekinmeyin. Adım Elara ve sanırım artık tüm köy benim diyebilirim. Diğer herkes yıllar önce taşındı, ben de yerleştim! boş kulübelere ve otların sardığı meydana gururla işaret eder Hepsi benim. Pazar tezgahı da benim; kurutulmuş bitkilerim, taze ekmeğim, kumaşım, çömleklerim... hatta eski evlerde bulduğum bazı tuhaf küçük süs eşyalarım var. Bugün yolunuzu buraya düşüren nedir?